Menu Close

De tuin in week 25: leermoment of: het belang van regelmatig grasmaaien

Gele roos
Ik ben dol op rozen, vooral gele. Niet zozeer dat ik een tuin met alleen maar rozen zou willen, want daarvoor houd ik teveel van variatie. Maar deze roos, die nu in de voortuin bloeit, vind ik prachtig. Hij maakt grote gele bloemen. De bloem op de foto is nog niet helemaal open. Van zoveel schoonheid geniet ik dagelijks als ik door mijn tuin wandel.

Maar je moet er wel wat voor doen. Grasmaaien bijvoorbeeld, en dat was er de laatste tijd een beetje bij in geschoten. Met als gevolg dat er allemaal lange bloeiende sprieten in het gras stonden die niet door de grasmaaier werden gepakt. Gisteren ben ik begonnen om het gras weer in tip-top-conditie te brengen. Een monnikenwerk, maar het resultaat mag er zijn.

Monnikenwerk 1Monnikenwerk 2Niet alleen staken er her en der lange sprieten uit het gras, ook de randen moesten hoog nodig weer eens bijgewerkt. Langs de rand onder de conifeerhaag groeide inmiddels weer erg veel hondsdraf. Vorig jaar heb ik daar niet zoveel aan gedaan. Groen is groen dacht ik. Dat is ook zo, maar in de winter verdwijnt het hondsdraf en dan ontstaan er kale plekken. Die dan in het voorjaar worden ingenomen door mos. Ook groen, maar in de winter zit je dus met die kale plekken en dat vind ik niet mooi. En dus heb ik op m’n knieën gelegen om zoveel mogelijk hondsdraf uit te trekken. En de grasrand bij te knippen.

Vervolgens heb ik al dat losse materiaal eraf geharkt en het gras gemaaid. Alles wat er toen nog uitstak afgeknipt en nogmaals gemaaid. Monnikenwerk zoals ik al zei. Maar het is wel erg strak geworden:Resultaat monnikenwerkZo vind ik het toch wel veel mooier. Om het zo te houden en niet over een paar weken weer op m’n knieën over het gras te hoeven kruipen neem ik me bij deze voor om in het vervolg om de 4 a 5 dagen het gras te maaien. Dan lijkt het alsof er niks af komt, maar op die manier blijft het wel het mooist en heb ik er uiteindelijk het minste werk mee.

Terwijl ik zo bezig was bedacht ik dat de conifeerhaag mest nodig heeft. Toen we hier 2 jaar geleden kwamen wonen was de haag nogal verwaarloosd. Hij was ruim 3 meter hoog en al een poos niet meer gesnoeid waardoor er kale plekken in waren ontstaan. Sinds dien laten we hem jaarlijks snoeien en inmiddels is ook de bovenkant ingekort tot ca. 2,5 meter. Maar de gaten verdwijnen niet erg snel en ik heb speciale hagenmest (biologisch) gekocht. Alleen ligt de bodem onder de haag bedekt met een dikke laag conifeer-afval. Ik ben bang dat de mest de bodem slechts mondjesmaat bereikt als ik de mest zo opbreng. En dus heb ik vandaag bedacht dat ik al die mulch -want dat is het- er af ga halen en dan pas mest toedien. Maar het zal wel najaar moeten worden voordat ik daar tijd voor heb.

En verder? Nou, ik heb natuurlijk weer foto’s gemaakt vandaag 🙂

[nggallery id=17]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *