Menu Close

Mijn tuin in week 21

Dauw op Lupine
Iedere tuingek herkent het genoegen om samen met een andere tuingek door een tuin te lopen. Dat is een langzame aangelegenheid, want bij vrijwel iedere plant dient te worden haltgehouden om hem van zeer dichtbij te bewonderen, onderwijl verhalend over herkomst, familie en andere bijzonderheden. Niet-tuingekken begrijpen hier niets van en vervelen zich binnen een paar minuten dood. Het verdient daarom aanbeveling dat de niet-tuingekken zich met iets anders vermaken zodat de tuingekken in alle rust plantjes en verhalen kunnen uitwisselen.

Want dat is een karakteristieke eigenschap van tuingekken: ze delen graag hun overschot met anderen. Dus meestal worden door-de-tuin-wandelende-tuingekken vergezeld van ten minste een tuinschepje en een plastic zak, bak of emmer. Zodat ter plaatse stekjes kunnen worden uitgestoken die de bezoekende tuingek mee naar huis krijgt om in haar eigen tuin te planten.

Zo was ik laatst bij Marielle die ik via Facebook had “ontmoet”. Ze woont hier 10 kilometer vandaan en tuiniert al 15 jaar op haar huidige stek. Ze had me uitgenodigd om langs te komen om “wat plantjes” te komen halen. Die uitnodiging was zeker niet aan dovemansoren gericht, en 2 weken geleden ben ik bij haar geweest. Twee uur na aankomst vertrok ik, voorzien van enige tientallen plantjes die ik diezelfde dag nog in mijn tuin heb gezet. En ik mag zo vaak terugkomen als ik wil!

Blik op de voortuin, gezien vanaf de straatIn de ogen van sommige mensen is mijn tuin hartstikke vol. Dat is het soort mensen dat er de opvatting op na houdt dat een tuin een keurig aangeharkt stuk zwarte grond met hier en daar een plant, struik of boom behoort te zijn. Ik behoor tot een andere categorie mensen. Het is mijn streven om in mijn siertuin geen zwarte aarde meer te zien. Iedere centimeter grond dient bedekt te zijn. De kunst van het tuinieren is om de aarde bedekt te laten zijn met datgene wat ik heb gekozen/bedacht. Als je het aan de natuur overlaat wordt iedere centimer ook wel bedekt, maar we (de natuur en ik) hebben verschillende meningen over de inhoud.

Zo wordt, als ik niks doe, de voortuin bevolkt door gras, springzaad, (bonte) hondsdraf en Euphorbia. Die twee laatstgenoemden heb ik twee jaar geleden gekocht bij Kwekerij De Border in Delden. Na aanplant sloegen ze goed aan. “Ach kijk nou wat leuk!” riep ik in het begin nog regelmatig. Maar inmiddels blijkt dat ze een beetje te succesvol zijn en is het tijd om in te grijpen.

Onkruid is een kwestie van definitie

Een stukje voortuinSoms wijst Benno op een plant in de tuin en vraagt mij dan of dat een plant is, of onkruid. Dan zeg ik hem, tot zijn ergernis, dat het allemaal planten zijn, en dat iets slechts onkruid is wanneer ik het als zodanig kwalificeer.

Een onkruid is een plant die groeit op een plek waar je hem niet wilt hebben.

Er zijn planten die naar mijn mening altijd in die categorie vallen. Tenminste, als ze zich in mijn tuin bevinden. Dat betreft bijvoorbeeld Zevenblad (Aegopodium podagraria), Brandnetel (Urtica dioica) en Kweekgras (Elytriga repens). Dat zullen vrijwel alle tuiniers met me eens zijn. Maar wat mij betreft valt bijvoorbeeld de Palmlelie (Yucca) daar ook onder. Daar stonden er een aantal van in de tuin en die heb ik eruit gehaald. Want het is een van de weinige planten waaraan ik echt een hekel heb. Onkruid dus, altijd.

De Springbalsemien (Impatiens glandulifera) daarentegen is welkom in mijn tuin. Echter niet in de aantallen waarin hij zich uitzaait (duizenden), dus da’s een kwestie van selectief wieden.

Onbekend plantje. Wie kan me vertellen hoe dit heet?
Onbekend plantje. Wie kan me vertellen hoe dit heet?

De Euphorbia die ik in de voortuin heb aangeplant is op een klein oppervlak welkom, daarbuiten beschouw ik hem als onkruid en wied hem weg. Maar omdat iemand anders er misschien wel blij mee is heb ik niet alles op de composthoop gegooid, maar een paar plantjes opgepot om weg te geven. Dat ben ik ook van plan met Akeleien, Prikneusjes en een plant waarvan ik de naam niet weet. (Zie de foto hierboven.)

Als je me kunt vertellen wat de naam is van het plantje op de foto hierboven, wil je dat dan in het commentaar hieronder doen? Dank je wel! En tussen de foto’s in onderstaande gallerij bevinden zich ook nog onbekenden waarvan ik graag de naam wil weten, dus daarvoor geldt hetzelfde. En wie plantjes uit mijn tuin wil hebben mag zich melden om langs te komen.

Genoeg geschreven, ik heb ruim 80 foto’s gemaakt die je op je gemak mag bekijken. Schenk een lekker kopje thee in en ga er voor zitten, want hier zijn ze:

[nggallery id=13]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *