Menu Close

De tuin zomerklaar maken

mooie lucht
Deze foto heb ik afgelopen zaterdagochtend gemaakt toen ik van Stal Lenferink naar huis fietste na een heerlijke rit van anderhalf uur met Wouter. Op de heenweg had het een beetje gemotregend, maar dat was zo weinig dat ik er niet echt nat van was geworden. Tijdens de rit met Wouter bleef het droog en brak regelmatig de zon door.

Nat

Op de terugweg, fietsend over de Hooidijk richting Duitsland, was de lucht zo prachtig dat ik ben gestopt om foto’s te maken. Ik zag de bui al hangen… En inderdaad, 6 minuten voordat ik thuis was kreeg ik een hagelbui over me heen. Die duurde precies 5 minuten; lang genoeg om heel erg nat te worden. Gelukkig was dat op weg naar huis en kon ik me thuis onmiddellijk ontdoen van mijn natte kleren.

Koud

Gisteren was het de hele dag droog en zonnig. Maar de dag begon wel heel erg koud! Ik ben ‘s morgens samen met Lucie naar stal geweest. Zij haalt mij dan op met de auto. Op de heenweg gaf die aan dat het buiten 2 graden was, en op de terugweg (en toen was het al half 12) slechts 4. Brrrrr!!!

‘s Middags lokte toch de tuin, dankzij de zon. Ik heb me heel warm aangekleed en ben aan de slag gegaan in de voortuin. Hij lag nog helemaal vol met blad en ander afgestorven plantenmateriaal, en er tierde al weer welig onkruid, met name muur. Terwijl ik bezig was warmde het lekker op, en na een uurtje of wat heb ik de extra lagen kleren uitgedaan en was het puur genieten.

Zomerklaar

Je hoort en leest regelmatig over het winterklaar maken van de tuin, maar hoe zit het met het zomerklaar maken? Ik ben stukje bij beetje het blad aan het verwijderen zodat de warmte van de zon de bodem kan bereiken en verwarmen. Gisteren heb ik foto’s gemaakt voordat ik begon en erna, en ik hoop dat ze duidelijk genoeg zijn om het verschil te zien. Ik heb de foto’s in een galerij gezet zodat je ze achter elkaar kunt bekijken. Klik op een foto voor de vergroting. Als je vervolgens met je muis over de rechterkant van de foto gaat verschijnt er een pijltje om de volgende foto op te roepen.

[nggallery id=4]

Deels op mijn knieën zittend bekijk ik ieder plantje dat er staat. Na jaren van tuinieren herken ik veel planten in een heel jong stadium. Zo laat ik nu op sommige plekken de springbalsemienen, die nog slechts 2 cm hoog zijn, staan om uit te groeien tot volwassen planten. Op andere plekken wied ik ze weg, ten gunste van de akeleien die zich tot mijn grote vreugde ook goed hebben uitgezaaid. Het vingerhoedskruid komt overal op. Dus ik kies nu waar ik straks vingerhoedskruid wil hebben, en de rest wied ik weg. En zo gaat het door. Vorig jaar had ik voor het eerst paars bloeiende prikneusjes in mijn tuin en die kom ik nu overal tegen. Ik wied ze nog niet weg, maar wil degenen die ik niet wil houden in potjes zetten om weg te kunnen geven aan andere tuinliefhebbers die nog geen prikneusjes in hun tuin hebben.

En zo zijn er nog meer planten die zichzelf hebben uitgebreid en daar naar mijn idee iets te enthousiast in zijn geweest. Dat is voor mij tuinieren: steeds weer kiezen wie waar mag blijven en wie weg moet. En dan maar afwachten wat het uiteindelijke resultaat wordt. Want vaak worden planten (veel) groter of kleiner dan verwacht, afhankelijk van de omstandigheden. En dat is ook precies wat het zo leuk maakt. Tuinieren is altijd weer anders en blijft me verrassen. En in deze tijd van het jaar wil ik de planten wel de grond uit kijken, maar gelukkig trekken ze zich daar niks van aan. Ze nemen hun tijd en leren mij een lesje in geduld.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *