De Witte Raaf is het bedrijf van Karen Drost. Ik ben begin 1995 aan de Universiteit Utrecht afgestudeerd als milieubioloog. Het bleek niet eenvoudig om in dat vakgebied een baan te vinden. Internet was nieuw en een jaar na mijn afstuderen heb ik mijn eerste bedrijf opgericht: FARO Webdesign.
Niet gehinderd door enige kennis van zaken (letterlijk) ben ik van start gegaan. Webdesign was toen nog zo nieuw dat er geen opleidingen voor bestonden. Dat heb ik mezelf dus aangeleerd. Op het ondernemerschap word je op de universiteit niet voorbereid, dus ook op dat gebied had ik nog het een en ander te leren.
9 maanden na de start kon ik leven van m’n onderneming. Hoera! Dit bedrijf heb ik 9 jaar gehad. In die tijd heb ik me ontwikkeld van eenvoudige zolderkamer-webdesigner tot all round projectmanager van relatief grote internetprojecten. Binnen mijn netwerk huurde ik andere ZZP-ers in die mijn vaardigheden aanvulden (programmeurs, vormgevers, fotografen, tekstschrijvers). Gezamenlijk, doch onder mijn leiding, brachten we de opdrachten tot een goed einde. Ik heb in deze periode meer dan 110 websites opgeleverd voor o.a. Zorgverzekeraars Nederland, OPG, Vektis en de NUSO.
Met FARO Webdesign heb ik elk jaar een hogere omzet en meer winst gerealiseerd dan het jaar ervoor. Financieel hoefde ik me geen zorgen te maken.
Begin 2005 heb ik het bedrijf verkocht. Ik was inmiddels al gestart met een ander bedrijf: De Paardenwerkplaats. In 2004-2005 heb ik een opleiding tot Strasser Hoofcare Professional (SHP) gevolgd. Vol passie ben ik paarden gaan bekappen volgens deze methode. De markt was echter heel erg klein en ik legde vooral heel erg veel kilometers af om bij mijn klanten te komen. Dat bleek niet haalbaar, en in 2006 heb ik dat bedrijf beëindigd.
Na enig navelstaren en zelfontplooiing ben ik in 2007 weer voor mezelf begonnen. Weer vol passie en enthousiasme. Dit keer als privé kok. Een prachtig luxe product waar in economisch goede tijden ongetwijfeld een succesvol bedrijf van te maken is. Maar tijdens een economische recessie is dat een stuk lastiger. Ik had niet genoeg opdrachten om er van te kunnen leven, dus na 3 jaar sappelen (maar wel met heel veel plezier) heb ik de stekker er uit getrokken.
Je zou kunnen denken dat ik het ondernemerschap wel zat zou zijn. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Na 14 jaar ondernemerschap ben ik niet (meer) geschikt voor het werknemerschap. Te eigenwijs ook vermoed ik. Dus op 1 juli 2011 ben ik weer voor mezelf begonnen.
Ik heb ervaren wat het is om succesvol te zijn als ondernemer, maar ook om niet succesvol te zijn. Terugkijkend is me ook wel duidelijk waar het verschil in zit. Die wijsheid en ervaring zet ik nu in om andere ondernemers te ondersteunen zodat zij succesvol kunnen zijn en de fouten die ik heb gemaakt kunnen vermijden.
