Geplaatst op 29 november 2011, om 14:15
Misschien ben ik wel gewoon heel ouderwets… Of zelfs oud… Na een kleine 6 weken ervaring te hebben opgedaan met de digitale agenda van mijn smartphone realiseerde ik me vanmorgen dat ik veel liever een papieren agenda heb. Een ouderwets boekwerk dat ik overal mee naartoe zeul. Eentje met een ringband waardoor hij makkelijk open blijft liggen. Zodat ik, als ik achter mijn bureau zit en hij opengeslagen naast mijn computer ligt, in een oogopslag kan zien wat me deze week te doen staat.
In de digitale agenda mis ik het overzicht. Dat komt ook doordat het scherm van mijn smartphone, hoe mooi en modern ook, toch uiteindelijk maar een heel klein schermpje is. Dat leent zich niet voor overzicht van de afspraken van een hele week. Laat staan dat er dan ook nog plaats is voor mijn nimmer afwezige takenlijstjes.
Nee, ik geef het toe: ik ben verknocht aan mijn papieren agenda en verkies hem boven de digitale. Vanaf vandaag heb ik hem weer gewoon altijd bij me, wonend in mijn handtas, alias “de hutkoffer”. Voor mij geen piepjes meer ter herinnering aan afspraken of things-to-do. Ik kijk wel even in mijn agenda om te zien wat er op het programma staat. Met elke week een gedichtje, dankzij Plint.
