Okt 082015
 

Voor aanvang
Vrijdag en zaterdag was ik bij mijn moeder. Ik ben er met de trein heen geweest en moest dus ook weer met de trein naar huis. Omdat ik zondagochtend wilde paardrijden wilde ik zaterdagavond niet te laat thuis zijn. Ik heb de trein van 18:56 uur in Oss genomen en zou normaliter om 20:58 uur in Oldenzaal zijn gearriveerd. Echter, in verband met een gaslek bij Elst reed de trein niet verder dan Nijmegen. Daar stonden bussen klaar om de reizigers naar Arnhem te brengen, van waaruit we onze reis konden voortzetten.

Ik heb dit de afgelopen jaren al wel vaker meegemaakt. Het is vervelend, maar het is wat het is en tot nu toe levert het me een half uur vertraging op. Zo niet afgelopen zaterdag. Het betrof geen geplande werkzaamheden, dus NS had even tijd nodig om bussen te regelen. Toen ik in Nijmegen aankwam stond er een lange rij bij het busstation. Achteraan aansluiten. De eerste bus was gauw vol, en ik behoorde niet tot de passagiers. De tweede bus kwam er direct achteraan, en daar kon ik in mee. Dat ging best vlot, dus voorlopig hield ik rekening met het normale halve uur vertraging.

Ik zat naast een aardige jongeman uit Nijmegen die in Arnhem ging stappen met zijn vriendin. We hebben gezellig zitten kletsen tot we in Arnhem kwamen. Toen werd hij, en met hem vele passagiers die Arnhem kennen, onrustig. Want de buschauffeur nam een nogal onverwachte route naar het station. Op een gegeven moment waren we Arnhem zelfs weer uit en reden we Oosterbeek in. En daar sloeg de bus rechtsaf, een heel smal straatje in.

Dat ging niet goed; de bus kon er niet door. En toen riep de buschauffeur om dat de TomTom hem helaas niet goed de weg wees, en of er misschien iemand in de bus was die de weg naar het station wist. Niemand meldde zich. De buschauffeur heeft de bus vele tientallen meters in het donker achteruit het smalle straatje weer uit gereden. Om vervolgens bij de eerste de beste gelegenheid weer van de grote weg af te slaan en opnieuw een woonwijk in de gaan. Toen liep er een man van achteren naar voren door de bus om de chauffeur de weg te wijzen. En zo bereikten we uiteindelijk toch nog het station van Arnhem. Maar daar hebben we wel bijna een uur voor nodig gehad.

Daar heb ik de trein naar Zutphen gepakt, maar tegen de tijd dat ik daar aankwam ging de trein naar Oldenzaal nog maar 1x in het uur. Ik moest dus ruim een half uur wachten en was pas om half 11 in Oldenzaal en om 11 uur thuis. Pfffft! Gelukkig had ik een mooi boek bij me (The Love Song of Miss Queenie Hennessy. Aanrader!). En een tasje met een paar plantjes uit de tuin van mijn moeder. Die wilde ik zondagmiddag in de achtertuin zetten en ik had ook al bedacht waar.

Toen ik daar aan de slag ging viel me op dat het kruipend zenegroen (Ajuga repens) daar wel heel welig tierde. Als dat zo door ging zou weldra de hele tuin ermee bedekt zijn. Dat was niet de bedoeling en dus heb ik de spitvork gepakt en ben gaan wieden.

Astrantia gezaaidIn ruil voor zaadjes uit mijn tuin had ik van Gea o.a. zaadjes van Zeeuws knoopje (Astrantia major) gekregen. Die moesten nu gezaaid worden, dus daar heb ik eerst plek voor gemaakt. Voor de kruipende wederik (Lysimachia nummularia) was ik ook net op tijd. Nog even en hij had de strijd verloren van het kruipend zenegroen en was verdwenen.

Nu de zaadjes gezaaid waren moest ik nog steeds de plantjes die ik van mijn moeder had gekregen een plekje geven. En dat betekende nog meer zenegroen wieden:
Heel veel kruipend zenegroen.Dat spul is erg succesvol in mijn tuin. Ik heb een denkbeeldige lijn getrokken van het einde van de conifeerhaag, via een plantje dat volgens mij Kaukasische vergeet-me-niet is, langs het laatste struikje in de rij, naar het gras. Links van die lijn heb ik alle zenegroen gewied. Ik heb besloten dat hij rechts van die lijn z’n gang mag gaan en de bodem rondom de struikjes helemaal mag bedekken.

Zenegroen deels gewied.De enige manier waarop het mij lukt om een dergelijk klus te klaren is door heel gestructureerd te werk te gaan. Ik heb in de tuin de neiging om me af te laten leiden door andere dingen die eveneens gedaan moeten worden, maar als ik dat laat gebeuren geeft me dat weinig voldoening omdat ik niks af maak. Dus zondag ben ik links begonnen en heb me systematisch een weg naar rechts gewied.

Zenegroen helemaal gewied!In dit stukje border groeide alleen nog maar zenegroen. Dat was op zich wel gemakkelijk wieden.

Zenegroen tussen de andere planten uit gewied.Hier was het wat lastiger, want de kruipende wederik, moederkruid, lavendel en geranium moesten gespaard worden. Ik heb dus op m’n knieën gelegen om de planten voorzichtig van elkaar te scheiden en alleen het kruipend zenegroen eruit te halen. Gelukkig was het zonnig en droog weer. Daardoor kon ik de aarde gemakkelijk van de wortels van de planten af schudden.

Een kruiwagen vol kruipend zenegroen.Het resultaat was een hele kruiwagen vol met kruipend zenegroen. Voor de compost. Liefhebbers kunnen gerust langskomen om een plantje te halen; ik heb er nog genoeg van over waarvan ik een stukje kan afsteken.

Na afloop.Toen ik klaar was zag dit stukje border er weer heel overzichtelijk uit. Ik hoop dat de kruipende wederik en de andere planten zich nu verder gaan uitbreiden en uiteindelijk de grond bedekken.

De plantjes van mijn moeder.De plantjes die ik van mijn moeder had gekregen zijn, na een lange reis met onverwachte wendingen, hier terecht gekomen. Achteraan twee Zeeuwse knoopjes. Ja, ik weet het wel, ik had er net zaad van gekregen. Maar dat wil niet zeggen dat ik nee kan zeggen als ik plantjes krijg aangeboden. Het is vast een andere variëteit dan die ik gezaaid heb…

Voor de Zeeuwse knoopjes staan nu een paar klavertjes vier (Oxalis). Daar had ik eerder ook al een plantje van gekregen (eveneens van mijn moeder), maar daarvan zijn de bladeren helemaal groen. Van deze nieuwe zijn de bladeren bij de bladsteel donker gekleurd en ongeveer halverwege het blad wordt het groen. Heel decoratief. Het zijn bolletjes en ze zijn niet 100% winterhard. Ik moet ze er dus ofwel voor de vorst uithalen (de ervaring leert dat ik daar niet zo goed in ben), of toedekken. Dat laatste ben ik van plan. Maar hopelijk duurt het nog even voordat het echt gaat vriezen en kunnen ze eerst nog een beetje bijkomen van de verhuizing en wat nieuw blad maken.

Tenslotte ook nog een paar hele kleine plantjes Campanula. Ik heb al diverse soorten Campanula, maar deze nog niet. Dit is er een die heel klein en laag blijft. Bij mijn moeder heeft hij zich met veel succes zelf uitgezaaid en hopelijk gaat hij dat bij mij ook doen. En dan heet het ineens een bodembedekker.

  2 Responses to “Mijn tuin in week 41: kruipend zenegroen wieden in de achtertuin”

  1. Wat een geweldig reisavontuur en wat heb je een schrijverstalent!
    Ook een hele kunst om al die verschillende plantjes uit elkaar te houden. Als je trouwens eens campanula over hebt, houd ik me aanbevolen.

    • Hoi Lucie,

      Dank je 🙂
      Ik heb verschillende Campanula’s waar je stekjes van kunt krijgen. Ik heb zelfs al een paar stekjes in mijn privé-kwekerij achter het huis staan. Alleen dat hele kleintje dat ik net van m’n moeder heb gekregen, daar moet je nog even op wachten. Als die het hier net zo goed gaat doen als in Oss heb ik over een jaar meer dan genoeg om weg te geven.

      Groetjes,
      Karen

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)