Geplaatst op 8 augustus 2011, om 16:57
Vanmorgen heb ik weer supervisie gehad bij Nita van der Horst. Supervisie is er op gericht je te leren op jezelf te reflecteren. Oftewel: heel eerlijk naar jezelf kijken en je heel bewust zijn/worden van je gevoelens onder allerlei omstandigheden.
Ik ben vele jaren door het leven gegaan in een soort cocon waar niemand toegang toe had, en waar ik niet uit kwam. Ik had wel gevoelens (uiteraard!), maar ik hield ze heel goed verborgen, ook voor mijzelf. Het openbreken van die cocon en het erkennen van mijn gevoelens is een proces dat in eerste instantie erg pijnlijk was. Maar nu ik eenmaal buiten sta en langzaam maar zeker meer van mezelf durf te tonen vind ik het steeds prettiger.
Wat dit met ondernemen te maken heeft? Alles en niks. De supervisie is primair gericht op mijn ontwikkeling als professional. Aangezien ik slechts 1 mens ben en de professional onlosmakelijk verbonden is met mijn persoon loopt een en ander soms behoorlijk door elkaar. Naarmate ik mij persoonlijk ontwikkel en verder uit mijn schulp kruip heeft dat ook, in positieve zin, z’n weerslag op mij als professional. Het beïnvloedt de manier waarop ik in het leven sta, en de manier waarop ik met mensen om ga. Zowel zakelijk als privé.
Ik denk dat iedereen baat kan hebben bij supervisie. Want ik denk dat iedereen baat heeft bij zelfreflectie. Dat zorgt namelijk dat je scherp blijft en je niet verliest in luchtfietserij. Het is mogelijk om dat helemaal alleen en op eigen kracht te doen, maar dat maakt het wel moeilijk. Persoonlijk vind ik het erg prettig om iemand te hebben waarmee ik regelmatig kan bespreken wat er zoal speelt. Voor mij is supervisie een zinvolle activiteit die me vooruit helpt als mens en als ondernemer.
